Een investeringsbudget, wat zou je ermee doen?

Wat?! Heeft de bank onze hashtag gejat?! Ik heb de reclame nog niet voorbij zien komen op tv maar ongetwijfeld past het mooi bij het beeld ‘makkelijk een lening krijgen voor uw goede idee’ wat ze naar buiten brengen. Nu hebben wij #kommaaroppers een hoop goede ideeën die we ook prima uit kunnen voeren zonder een lening. Toch is het interessant en leuk om over na te denken, stel dat je zo’n lening of investeringsbudget tot je beschikking hebt, waar zou je dat in investeren als ondernemer?

Zo besloten we dat dit de vraag van komende maand wordt:

Stel je hebt een lening of investeringsbudget tot je beschikking, waar zou je dat in investeren als ondernemer?

Doe je ook mee?
Knip, plak, teken, fotografeer, vlog en/of schrijf erop los en plaats vrijdag 4 november een linkje naar jouw blog als reactie op deze blog.

Meer lezen over de achtergrond van deze maandelijkse uitdagingen? Check over kommaarop.

Hieronder staan vrijdag 4 november 2016 de blogs van Agnes en Tessa.
In de reacties onderaan deze blogpagina vind je tegen die
tijd de linkjes naar de blogs van andere deelnemers.
Vanaf vrijdag delen we de blogs op Twitter met de hashtag #kommaarop.

Agnes:

Een aantal jaren geleden had ik zo’n investeringsbudget, nou ja een kleintje hoor.
Mijn baan liep af en er was een regeling, toen dacht ik, het is nu of nooit, ik ga een fotografie-opleiding doen. Het was niet genoeg om het volledig te bekostigen maar de rest zou ik dan wel zelf betalen en zo geschiedde.

Bij deze kommaarop dacht ik niet meteen hieraan terug, ik ben maar een kleine ondernemer wat heeft die nou te investeren..? In mijn gedachten is zo’n investeringsbudget voor mensen die grootse plannen hebben met hun bedrijf, een goed idee voor iets hebben en dat tot een succes willen maken, start-ups dus eigenlijk.
cookies

Maargoed, toen zette ik deze hele zakelijke gedachten even opzij en gaf ik mijn creatieve brein het woord. Ik ben ook een bedrijf, ik zou niet perse behoefte hebben om uit te breiden en te groeien in mens-capaciteit en dergelijke maar ik kan wel een goed idee hebben. Een goed idee voor een boek of een animatiefilm bijvoorbeeld, een project wat eigenlijk hoofdzakelijk veel tijd kost. Hoewel dit iets lijkt wat je in je eentje doet, gaat hier meer mankracht in zitten dan je denkt. Als je het goed wilt doen en er een succes van wilt maken dan werk je in een team, van redacteurs, uitgevers, een scenarioschrijver, een editor, stemacteurs en of een componist. Dat lijkt mij dan wel ontzettend gaaf.

working

Op Cross Comics (een multimediaal festival met interviews met stripmakers, graphic novel makers, kortom over beeld) luisterde ik naar een interview met een boekschrijver, een scenarioschrijver en een illustrator over hoe zo’n graphic novel (naar aanleiding van een geschreven boek) tot stand kwam. Niet iets wat je in twee maanden doet maar al gauw een aantal jaren over doet. Hoewel ik mezelf een paar jaar geleden hoorde zeggen dat ik meer van korte projecten houd (wat overigens meer gold voor werk wat ik minder leuk vond) zou ik graag een langer verhaal willen verbeelden en willen samenwerken met (scenario)schrijvers. Op het festival kocht ik het boek ‘Mikel’, over een snoepverkoper die besluit bodyguard te worden. Gebaseerd op een autobiografisch verhaal wat zich afspeelt in Baskenland. Een indrukwekkend verhaal, waarbij ik toen ik het uithad nog weer en weer terugbladerde om het allemaal te snappen, want er zitten heel veel ‘dingetjes’ in, waaraan je ziet dat het een hele goed gelukte samenwerking was tussen illustrator en scenarioschrijver. Wat me ook aanspreekt is de stijl van de illustrator, het is soms best wel rauw en ruig maar ook heel vrij, meestal niet netjes in kadertjes maar er is echt gespeeld met de ruimte, compositie, heel afwisselend wat maakt dat je steeds de bladzijde om wilt slaan.

Hoewel ik minder fotografeer en meer illustreer merk ik dat ik wat aan mijn kennis van compositie, verhalen vertellen en beeldbewerking heb. Ik gebruik het op een natuurlijke manier, zonder geforceerd en gefrustreerd na te moeten denken. Voor een prentenboek-verhaal (ik doe een basiscursus prentenboeken illustreren) dacht ik ‘oh ik scan even de relevante schetsen uit mijn schetsboek en print ze uit en leg ze even allemaal bij elkaar, wellicht levert dat ideeën op. Daar werd ik heel blij van, terwijl ik tijdens de opleiding momenten kende dat ik gefrustreerd naar mijn eigen werk keek. Nadat ik die studie afgerond had dacht ik ‘ik ga nooit meer zo’n lange studie doen’. Nu denk ik zelfs stiekem aan de master Children’s Book Illustration in Cambridge. Daar komen de beste prentenboekenmakers vandaan, of nou ja veel. Ik denk eraan he, meer nog niet. Maar stel ik had nu zo’n budget dan denk ik weer, het is nu of nooit, dan zou ik het meteen doen! Zo ben ik dan ook wel, niet wikken of wegen, doen.

Uiteindelijk beginnen dit soort investeringen met dromen en als je ze echt wilt dan moet je ze uitspreken en delen met andere mensen en uiteindelijk ‘beginnen’, in kleine stappen. Dus ik ga eerst mijn basiscursus afmaken en bezig blijven met wat ik nu doe, ‘maken’ en ‘delen’, hard blijven werken om voor elkaar te krijgen waar ik van droom ennnn mijn plezier in het tekenen het naar de zin blijven maken, zodat die bij me blijft!

 
Tessa:

Hier is dan het moment om mijn grootse plannen wereldkundig te maken. Kan ik jullie eindelijk vertellen over dat grote wereldverbeterende project. Daar heb ik, met mijn Tessa ideologie natuurlijk mooie ideeën over.

Eerlijk is eerlijk. IK HEB GEEN IDEE

Als het gaat over wat te doen met grote sommen geld dan weet ik het gewoon niet.
Ik verdien genoeg om rond te komen. Heb niet veel nodig en vind altijd wel manieren om te realiseren wat ik wil.
Zo wil ik heel veel fotoseries maken. Over onze wegwerp en verspil maatschappij. Over de kliniek waar ik een aantal jaren werkzaam was. Wil ik blijven werken aan mijn project met oma.
Wil ik dolgraag op zoek naar de oorsprong van de hardcore. Mensen portretteren en me door hun weer door laten verwijzen en zien waar ik uiteindelijk eindig.

Een lening of investeringsbudget heb ik daar niet voor nodig. Het gebrek aan een zak geld is niet wat me tegenhoudt namelijk. De illusie dat ik het direct zou doen als dat geld er wel is is dan ook een onzinnige. Als het moment daar is om hier mee aan de slag te gaan dan vind ik wel een manier om dit te doen.

Een zak met geld zou geen verschil maken. Geen idee namelijk waar ik het in zou investeren zodat ik als ondernemer meer zou kunnen doen wat ik wil doen. Op dit moment werk ik namelijk precies zoals ik zou willen. Als ik daar verandering in wil dan doe ik dat net zoals ik dat de afgelopen jaren deed. Door uit te vinden wat er moet veranderen. Door te beginnen met kleine stappen, er over te praten met zo veel mogelijk mensen en dan, als dat precies is wat het moet zijn dan ga ik het vanzelf doen.

Stel dat ik dan toch een investeringsbudget zou krijgen dan maak ik van de nog lege ruimte in de Garage een knusse en creatieve plek.
Dan wordt het de plek waar wensen voor een fijner en mooier Enschede uitgewerkt worden. Iedereen is welkom, of je nou een groot of klein idee hebt, of je actief wil meehelpen of alleen komt luisteren.

Het wordt de plek waar mensen elkaar vinden en helpen. Waar inwoners zelf bouwen aan een fijnere stad, waar hun wensen waarheid gemaakt worden.
Waar ze ontdekken dat ze niet alleen maar dat er een heleboel mensen zijn die willen werken aan een fijner Enschede.

Dan wordt dat de cocon waar binnenin van alles gebeurt om dan vrolijk allerlei mensen blij te gaan maken.

Lees hier de bijdrage van Sonja van Vuren.

Advertenties

3 gedachtes over “Een investeringsbudget, wat zou je ermee doen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s